Ze waren sterker, maar vooral beter getraind, de touwtrekkers op de kermis van Boerhaar. Zo hadden onze tegenstanders sporttassen, zware touwtrekschoenen, en hars voor op de handpalmen, wij moesten het doen met goede wil en een goede moraal. Het bleek te weinig, maar de poedelprijs is ook een prijs. Tot zover het nieuws uit Boerhaar. De dag was nog zo mooi begonnen in Blokzijl, in de kop van Overijssel, ook wel het Land van Vollenhove genoemd. Een zonovergoten haventje met plezierjachten, terrassen aan het water en grachtenhuisjes op de kade. In een van die huizen troffen we Jos Mooijweer, directeur/onderzoeker van de IJsselacademie (voor een interview voor de documentaire). Het had hem niet verbaasd dat we zijn geboortegrond pas bezochten, nu de tocht al bijna ten einde was. Niemand dacht aan het Land van Vollenhove, zei hij, het lijkt soms wel of het geen deel uitmaakt van Overijssel, of de provincie maar twee regio’s kent, Salland en Twente, in plaats van drie. Dat lag ook wel een beetje aan de Vollenhovers zelf, gaf hij toe. Toen de polders nog Zuiderzee heten hadden die meer oog gehad voor het Westen, dan voor hun eigen provincie. Op zich begrijpelijk, want als Blokzijler was je sneller per boot in Amsterdam, dan te voet of te paard in Langeveen. De inpoldering van de zee had alles veranderd. Het klimaat, de vegetatie en de
middelen van bestaan. Aanvankelijk konden de vissers nog terecht als bouwvakkers in de nieuwe polder, maar toen die gereed was, stonden ze met lege handen. Het toerisme bood uitkomst. Met dorpen als Giethoorn en Blokzijl, met een kanaal naar het Veluwemeer en met Europa’s grootste moerasgebied in het hart van de regio hadden ze de toeristen genoeg te bieden. En lekker eten kan je er ook, met eerst twee en nu nog één toprestaurant, Kaatje. Of ze nu meer dan vroeger het gevoel hebben deel te maken van Overijssel? Mwaahhh, aarzelt Mooijweer, je bent toch vooral inwoner van je eigen regio, sterker nog, van je eigen dorp. Dat gevoel is versterkt door de gemeentelijke herindeling. Als reactie op de schaalvergroting gingen de dorpen nog harder dan eerst op zoek naar hun eigen identiteit. Laatst vierde het dorp Vollenhoven haar 650-jarig bestaan. Voor deze gelegenheid had het gemeentebestuur het dorpswapen op vlaggen laten drukken. Binnen de kortste keren was de partij uitverkocht.
