Dat er veel mensen op zijn begrafenis zouden komen was geen verrassing. Hendrik kende iedereen en iedereen in Markelo en verre omstreken kende Hendrik. Ook had iedereen wel verwacht dat voor de olifant een belangrijke rol weggelegd zou zijn tijdens de plechtigheid. Hendrik was gek van olifanten. Hij reisde met regelmaat af naar Thailand om de beesten in het echt te bewonderen en om en in zijn discotheek was geen hoekje waar geen stenen olifantje te bewonderen was. Op het dak, langs de vijver, in de bar en op de hekken – overal zag je olifanten, in alle soorten en maten.
Maar dat de baar van Hendrik op het kerkhof werd vergezeld door echte olifanten, dat ging alle verwachtingen te boven. Meer in lijn met de verwachtingen van de gasten lag, dat de aanwezigheid van olifanten niet was gemeld bij de kerkelijke en wereldlijke autoriteiten. Hendrik was altijd graag zijn eigen gang gegaan. ‘Een bouwtekening? Die krijg je wel als ik klaar ben, want ik heb nog geen idee hoe het eruit komt te zien,’ zei hij tegen de ambtenaren van de gemeente bij weer een uitbreiding van zijn megadiscotheek, die op het hoogtepunt dik boven de vijfduizend gasten per avond trok. Hij kwam er lang mee weg, ook al omdat de gemeente goed aan Hendrik’s nering verdiende. ‘

‘Dieka’ had hij de megadiscotheek- waar generaties jongeren uit de streek en van ver daarbuiten hun zaterdagavond hadden doorgebracht- genoemd. Het was de naam van zijn vrouw, die tot op zeer hoge leeftijd op haar witte klompen nog zelf de zalen inspecteerde. Hendrik was een echte ondernemer geweest, daar waren de gasten op zijn begrafenis het roerend over eens. Zo iemand die met niks was begonnen en met veel inzet en boerenslimheid zijn miljoenenbedrijf had opgebouwd. Iemand ook die zich zo weinig mogelijk had aangetrokken van voorschriften en regelgeving. Wilde hij uitbreiden dan kocht hij dertig koeien en diende een aanvraag in voor de bouw van een stal. Zodra de vergunning rond was gingen de koeien eruit en werd de stal verbouwd tot weer een nieuwe bar. Hendrik en zijn eveneens overleden vrouw Dieka zullen niet licht worden vergeten, al was het maar omdat menig echtpaar uit de streek elkaar in ‘Dieka’ had leren kennen. Hoewel de hoogtijdagen van het uitgaanscentrum, dat nu wordt geleid door de dochter en schoonzoon van Hendrik, voorbij lijken, is Dieka nog steeds een drukbezochte datingsmarkt voor de Twentse en Sallandse jeugd.