Nee, het hoeft van hem niet groter. Kansen genoeg, want hoeveel mensen hebben al niet aan de deur van zijn kas geklopt met de vraag of hij ook aan hun groente wil leveren? Maar, zegt Eef Stel uit Dalfsen, 'ik ben een groenteteler, geen manager. Als je het niet redt op deze oppervlakte, red je het ook niet als je vijf keer groter bent.  En ik kom uit Overijssel, gewoon is al gek genoeg voor ons.' Dik tien jaar geleden gooide hij het roer van zijn tuinbouwbedrijf om. Uit overtuiging – 'ik had een mix van zeven bestrijdingsmiddelen nodig om een fatsoenlijke krop sla te kweken. Dat zag ik niet meer zitten.' Maar, geeft hij toe, de zaken ging destijds ook niet al te best. 'Het halsje was er bijna af.' De bestrijdingsmiddelen en meststoffen zweerde hij af, tot verbijstering van zijn buren. In de plaats daarvan gaf hij zijn plantjes gevitaliseerd water, ofwel water dat positief is geladen. Jaar na jaar werd zijn groente smaakvoller, maar het duurde een klein tien jaar voordat de grond in zijn kassen de samenstelling had die hij voor ogen had. Uit de verte klinkt het zware geluid van twee motoren. Even later komen de Harley’s van topkok Jonny Boer van Librije in Zwolle en zijn vrouw het erf van Stel oprijden. Samen lopen ze de kas in, proevend en keurend -  bietjes, een plant uit Schotland met een overtuigende oestersmaak, een chocoladebloemetje, maar ook een komkommer

zoals een komkommer is bedoeld. De kookgek en de teeltgek, lacht Stel, de vaste groenteleverancier van Librije. Jonny Boer, geboren en getogen in Giethoorn, betrekt al zijn spullen uit de streek. Kruiden plukt hij in het Vechtdal, de groente komen uit Dalfsen en de lammetjes van een Zwolse boer. 'Laat je niks wijsmaken, cantharellen uit Overijssel smaken net zo goed als die uit Italië.' Nee, van hem geen klachten over Overijssel, de provincie wordt groener en bewuster, prijst hij. Maar mocht hij het voor het zeggen krijgen dan zou hij onmiddellijk in elke dorp een dorpsoudste benoemen. 'De gemeentes worden steeds groter, met als gevolg dat ze niet meer weten wat zich in de dorpen afspeelt. De meest rare besluiten rollen daar soms uit.'