We brachten de nacht door op zorgboerderij ‘Molenzicht’, onder de rook van Windesheim. Het vooruitzicht om drie weken in het Overijssels landschap te kamperen had ons –grotestadsbewoners– aanvankelijk erg aangetrokken. Rust, schone lucht en een fraaie sterrenhemel. Vergeet het. Nergens is het zo lawaaierig als op het platteland. Daar een ezel die balkt, twee hanen die midden in de nacht luid met elkaar converseren, een hond slaat aan, onrustige koeien rammelen aan hun kettingen. De meesten van ons zaten om het uur rechtop in hun tent. Met kleine oogjes rolden we de bol richting Zwolle. Zorgboer Van der Meulen had ons al gewaarschuwd – de stad rukt onbarmhartig op. Hij wees in de richting van het even verderop gelegen landgoed ‘Mars’, waar luxe villa’s verrijzen. Voor het landgoed een groot bord met de slogan: ‘Dromen mag’. Poëzie van de projectontwikkelaar. Langs de randen van een groot industrieterrein gaat het richting ‘Golfclub Zwolle’, 75 hectare groot, doorsneden door een openbaar fietspad, tot verdriet van de beheerder van de club. "Het wachten is op de eerste fietser die een bal tegen zijn hoofd krijgt. Maar de gemeente weigerde het fietspad te verplaatsen toen we gingen uitbreiden." Ze worden als golfclub toch al achtergesteld. "Iedere sportclub in Zwolle wordt gesteund, maar wij moeten onze eigen

broek ophouden," klaagt de beheerder. Verder gaat het door weilanden, over sloten en langs boerderijen. Veel geleerd vandaag. Boer 1: "Van je 25ste tot je 45ste moet je investeren. Van je 45ste tot je 55ste jaar consolideren en na je 55ste cashen." Zijn buurman, een biologische boer: "Vroeger waren de vrijwilligers idealisten, nu mensen met een probleem. Vandaar al die nieuwe zorgboerderijen." Boer 3 klaagt over de veel te strenge mestwetgeving, die hem dwingt de koeien op stal te houden. ‘Zonder stront is het einde van alle leven nabij." Tot slot, boer 4: "Waarom ik niet met mijn buren samenwerk? Dan ben je altijd druk." Maar hoe stug ze soms op het eerste gezicht ook lijken, niet één boer heeft de rode bol de deur gewezen. Ze moesten er eigenlijk wel om lachen, om al die gekkigheid met zo’n bol.